Na negen jaar in de game-journalistiek en talloze avonden op de bank met een controller in mijn handen, weet ik één ding zeker: een goede co-op game staat of valt met de balans tussen de spelers. Niets is frustrerender dan een game waarbij de tweede speler zich een veredelde 'sidekick' voelt die alleen maar hoeft te volgen terwijl speler één de show steelt. Dat gaan we vandaag anders doen.
Als ik op zoek ga naar herspeelbare co-op games voor de PlayStation 4, kijk ik niet alleen naar de graphics of de hype. Ik kijk naar de dynamiek aan tafel. Kan ik makkelijk in- en uitstappen? Is er variatie in rollen? En belangrijker: hebben we na drie maanden nog steeds zin om dit op te starten op een vrijdagavond?
Couch co-op vs. Online: De eeuwige discussie
Laten we voor eens en altijd afrekenen met het idee dat online co-op "beter" zou zijn. Ja, het is handig als je agenda’s botsen en je maat aan de andere kant van het land woont. Maar de magie van een zak chips op tafel, even je frustraties uiten over een gemiste sprong en elkaars reactie zien? Dat vervang je niet door een headset. Toch check ik bij elke game op de PS4 of de netwerkcode stabiel genoeg is voor de momenten dat we fysiek niet bij elkaar kunnen komen.
Voor updates over de nieuwste releases en de technische kant van PSN, houd ik zelf vaak de PlayStation Blog (blog.playstation.com) in de gaten. Daar vind je soms verborgen pareltjes die net dat beetje extra toevoegen aan de lokale speelervaring.
Wat maakt een game echt herspeelbaar?
Herspeelbaarheid zit hem niet in een oneindige campaign van 100 uur. Het zit hem in de variatie. Als we elke keer dezelfde missie doen met dezelfde rol, ben je er na twee avonden klaar mee. Een goede co-op game dwingt je om voor de start van de missie even te overleggen: "Oké, jij pakt de tank-rol en trekt alle aggro, ik pak de support en hou je health bij."
Mijn criteria voor een blijvertje:
- Rol-variatie: Kunnen we rollen wisselen? Voelt elke klasse uniek? Drop-in/Drop-out: Kan een derde vriend makkelijk aanhaken als we in het midden van een sessie zitten? Communicatie: Is de game zo ontworpen dat je *moet* praten?
Topkeuzes voor jouw PS4-avond
Hieronder heb ik de games geselecteerd die bij mij in de kast staan en die we er keer op keer bij pakken. Ik heb ze ingedeeld op basis van het type groep waarmee je speelt.
Game Type groep Herspeelbaarheid Overcooked! All You Can Eat De chaotische vriendengroep Hoog (door chaos) Divinity: Original Sin 2 De strategische denkers Extreem hoog (door keuzes) Borderlands: The Handsome Collection De actie-zoekers Hoog (door build-variatie)1. Divinity: Original Sin 2 – Voor de strategen
Dit is mijn nummer één als het gaat om rollen. Je bouwt je eigen personage en door de enorme hoeveelheid vaardigheden is geen enkele "run" hetzelfde. Het mooie is dat de game je niet dwingt in een keurslijf. Je kunt als speler twee net zo invloedrijk zijn op het verhaal als speler één. Als je meer wilt weten over de diepgang van dit soort RPG’s, lees ik vaak reviews op sites als 1337games (1337games.org); zij begrijpen dat gamen soms wat meer tactiek vereist dan alleen op knoppen rammen.
2. Overcooked! All You Can Eat – Voor de snelle beslissers
Sommigen noemen het vriendschap-vernietigend, ik noem het de ultieme communicatietest. Hier is geen sprake van een sidekick; je bent constant afhankelijk van elkaar. De herspeelbaarheid zit hem in de jacht op de 'drie sterren'. Je leert de keuken uit je hoofd, je delegeert taken, en je switcht van rol om de perfecte score te halen.
3. Borderlands: The Handsome Collection – Voor de loot-jagers
Dit is mijn favoriete "zen-game". Geen diepgaand verhaal dat je moet volgen, maar gewoon samen knallen. Wat dit een winnaar maakt voor herspeelbaarheid, is de variatie in personages. De 'Siren' speelt totaal anders dan de 'Gunzerker'. Wissel van character, speel op een hogere moeilijkheidsgraad (True Vault Hunter Mode), en de game voelt weer fris.
Communicatie en samenwerking: De gouden regel
Voordat we een missie starten, heb ik een vast ritueel. We zetten altijd even op een rijtje: wie pakt welke rol? Als we in Borderlands zitten, zeg ik: "Jij dekt de lucht, ik ga voor de snipers." In Divinity spreken we af wie de healing doet en wie de crowd control regelt. Zodra je die afspraken maakt, verdwijnt de frustratie en komt de flow. Niets is zo irritant als in een game stappen en na vijf minuten merken dat je beiden precies hetzelfde doet en daardoor essentiële taken laat liggen.
Ik zie op fora als Festileaks soms discussies over wat de beste "sociale" games zijn. Vaak worden daar games genoemd die te veel hype-woorden gebruiken ("de ultieme ervaring", "revolutionaire graphics"), terwijl het simpelweg draait om: heb je plezier met je vrienden op de bank of niet? De beste games zijn de games waar je na afloop nog even blijft zitten om na te praten over die ene epische kill of die gemaakte tactische fout.
Toegankelijkheid: Voorkom dat je iemand kwijtraakt
Een valkuil waar veel ontwikkelaars in trappen is 'speler twee moet een menu doorworstelen om mee te doen'. De beste PS4-co-op games laten je met één druk op de knop inspringen. Als ik zie dat een game een ingewikkelde tutorial vereist voor de tweede speler die niet overgeslagen kan worden, haak ik af. We willen gamen, niet studeren.
Ook de balans is cruciaal. Als speler één al level 50 is en speler twee level 1, moet de game zorgen dat speler twee niet binnen één seconde doodgaat. Gelukkig hebben veel moderne PS4-titels tegenwoordig 'level scaling', waardoor het gat leuke sportgames voor twee personen tussen ervaren en onervaren spelers kleiner wordt. Dit is voor mij een harde eis: is de game voor iedereen leuk, ongeacht het niveauverschil?
Conclusie: Wat kies je voor je volgende avond?
Als je vraagt aan mij: "Wat moet ik spelen?", dan kijk ik eerst naar je groep.
Het belangrijkste is dat je niet blind staart op online reviews vol met marketingpraat. Kijk naar je eigen vriendengroep. Wie is de denker? Wie is de doener? De beste co-op ervaringen zijn degene waarbij je niet eens doorhebt dat je al vier uur aan het gamen bent, omdat de communicatie zo soepel verloopt.
En voor de volgende keer dat je twijfelt: check je favoriete bronnen, maar vergeet vooral niet zelf de controller in de hand te nemen en het te proberen. Soms is de grootste verrassing de game die je eigenlijk van plan was over te slaan. Veel plezier met gamen, en vergeet niet: overleg altijd even wie welke rol pakt voordat je begint. Het scheelt een hoop geschreeuw op de bank!